Ahtapotların kendilerinden küçük açıklıklardan geçmesi, yalnızca yumuşak bir gövdeye sahip olmalarıyla açıklanamıyor. Journal of Experimental Biology’de 5 Kasım’da yayımlanan araştırma, hayvanların bu geçiş sırasında birbirini izleyen hareketlerden yararlandığını ortaya koydu.
Ekip, saydam bir bölmedeki açıklıklardan geçen ahtapotları videoya aldı. Görece geniş açıklıklarda üç aşama gözlendi: Hayvan önce bir koluyla açıklığı araştırıyor, ardından birkaç kolunu karşı tarafa geçiriyor ve son olarak bu kollarını bölmeye dayayarak kalan kollarıyla gövdesini çekiyor.
Dar açıklıkta ek bir hareket
Daha dar açıklıklarda ise son hareket ikiye ayrılıyor. Önce bütün kollar karşı tarafa aktarılıyor; baş ve manto daha sonra ayrı bir çekişle geçiriliyor. Böylece geçiş dört aşamaya çıkıyor. Bu düzen, adi ahtapotta gözlenirken incelenen Maya ahtapotları daha dar açıklıktan geçişi gerçekleştirmedi.
Araştırmacılar bu davranışların dar ve düzensiz alanlarda çalışacak yumuşak robotlara ilham verebileceğini düşünüyor. Ancak çalışma doğrudan böyle bir robotun geliştirildiğini göstermiyor.
Deneyin önemli bir sınırı var: Adi ahtapotlarla ilgili bölüm yalnızca üç bireye dayanıyor ve bireyler farklı açıklık koşullarında sınandı. Bu nedenle açıklığın büyüklüğüyle bireysel tercihlerin etkisini kesin biçimde ayırmak mümkün değil.