Yaklaşık 216 bin buzulu kapsayan yeni sınıflandırma, göl ve denizle temasın buzul hareketini nasıl etkilediğini gösteriyor. Göllerde sonlanan buzullarda alan başına kayıp daha yüksek.
Science’ta 15 Ekim’de yayımlanan uydu analizi, yüksek buz uçurumlarının hızla parçalanabildiğini; ancak incelenen örneklerde geri çekilmenin daha sonra dengelendiğini buldu. Sonuç, deniz seviyesi riskinin bittiği anlamına gelmiyor.
Bilim insanları, Antarktika'daki Thwaites Buzulu'nun okyanusların soğuması durumunda bile en az 150 yıl boyunca buz kaybetmeye devam edebileceğini ortaya koydu. Araştırma, geçmişteki iklim değişikliklerinin gelecekteki deniz seviyelerini nasıl etkileyebileceğini gösteriyor.
BioScience’ta yayımlanan 2026 değerlendirmesi, deniz seviyesi ve okyanus ısısı dahil 16 iklim göstergesini inceliyor. Yedi göstergede rekor uç değerler bildiriliyor.
Fosil yataklarını yeniden değerlendiren bir moleküler saat çalışması, hayvanların 800–700 milyon yıl önce ortaya çıkmış olabileceğini öne sürüyor. Bulgular doğrudan hayvan fosili değil, model ve dolaylı kanıt sunuyor.
Kanada'da kamp yapacağı bölgeyi uydu görüntülerinden inceleyen amatör astronom Joël Lapointe, arazide garip bir daire fark etti. Araştırmalar bunun yaklaşık 25 kilometre genişliğinde ve 390 milyon yaşında dev bir göktaşı çarpma yapısı olduğunu gösterdi.
Atlantik Okyanusu’nun altında, gezegenin iklimini sessizce düzenleyen devasa bir dolaşım sistemi çalışıyor. Adı AMOC. Avrupa’ya taşınan ısıdan tropikal yağışlara kadar pek çok şeyi etkiliyor. Eğer bu sistem ciddi biçimde zayıflar veya çökerse sonuçları dünyanın çok farklı bölgelerinde hissedilebilir. Asıl soru ise şu: Böyle bir çöküş yaklaşırken bunu önceden anlayabilecek miyiz?