Rockefeller Üniversitesi’nin TrUDI sistemi, farelerde derindeki nöronların etkinliğini üstteki beyin dokusunu çıkarmadan kaydetti. Yenilik, lazer gücünü artırmaktan çok optik düzeni ve darbeleri birlikte iyileştirmeye dayanıyor.
Google Research ile Stanford Accelerator for Learning’in yeni etkinliği, veri temizleme ve model sınamayı bir oyuna dönüştürüyor. Amaç gerçek bir insan beynini haritalamak değil, yöntemi öğretmek.
TÜİK’in 23 Ekim’de yayımladığı 2025 verilerinde yükseköğretim mezunlarının beyin göçü oranı yükseldi. Bilişim ve iletişim teknolojileri en yüksek oranlı eğitim alanı oldu.
Kandaki bazı proteinler sinir hücresi hasarına işaret edebiliyor. Ancak hasarın kaynağını ve nedenini anlamak için kan ölçümlerini başka biyolojik verilerle birlikte değerlendirmek gerekiyor.
EPFL ekibi milyonlarca ölçümle fare beyninin üç boyutlu lipit haritasını oluşturdu ve 539 kimyasal bölge ayırdı. Harita insan beyninin doğrudan karşılığı değil.
Araştırmacılar, demansla ilişkilendirilen tau proteininde topaklanmayı başlatan tek bir hassas bölge belirledi. Bulgular temel laboratuvar çalışmasına dayanıyor; henüz bir tedavi değil.
MEG ölçümleri, depresyon tanısı alan kişilerde belirtilerle ilişkili beş bağlantı örüntüsü ortaya koydu. Bulgular henüz tanı ya da kişiye özel tedavi testi değil.
Hakemli çalışma, Parkinson benzeri patolojinin koku soğancığından başka beyin bölgelerine zamanla yayılışını erkek farelerde izledi. Bulgular bir tedavi değil, ilaç adaylarını sınamak için deneysel model sunuyor.
Karl Deisseroth, Peter Hegemann ve Georg Nagel optogenetik çalışmalarıyla ödüllendirildi. Yöntem, belirli sinir hücrelerinin davranıştaki rolünü deneylerle sınamayı sağlıyor.
Araştırmacılar ışıkla açılıp kapanabilen küçük bir CRISPR enzimi ile odaklanmış ultrasesi birleştirdi. Farelerde kas ve beynin seçili bölgelerinde gen düzenleme gösterildi; yöntem henüz insanlarda denenmedi.
Anahtarları nereye koyduğunu unutmak, bir odaya neden girdiğini hatırlayamamak veya kısa süreli hafızada değişiklik yaşamak… Hamilelik sırasında sık anlatılan bu deneyimin arkasındaki olası beyin devrelerinden biri ilk kez ayrıntılı biçimde gösterildi.
Beyni tek bir organ olarak düşünüyoruz. Ön tarafı düşünür, arka tarafı nefesimizi ve kalp atışımızı yönetir; ama sonuçta hepsi aynı beynin parçasıdır. Yeni bir çalışma ise bu bütünlüğün gelişimin çok erken dönemlerinde sandığımız kadar bütün olmadığını gösteriyor. Beynin ön ve arka bölgeleri, embriyo daha oluşumunun başındayken birbirinden farklı hücre gruplarından doğuyor olabilir.
Aynaya baktığınızda gördüğünüz yüz size son derece normal gelirken, aynı gün çekilmiş bir fotoğrafınızı görünce “Ben gerçekten böyle mi görünüyorum?” diye düşünebilirsiniz. Bunun nedeni yüzünüzün aniden değişmesi değil. Ayna görüntüsünün ters olması, beynimizin alışkanlıkları, yüzümüzdeki küçük asimetriler ve kameranın çalışma biçimi aynı anda devreye giriyor.
Beyin bir anıyı sabit bir video kaydı gibi oynatmak yerine yeniden oluşturur. Bu yüzden bir olayı yıllar içinde defalarca hatırlamak, anının ayrıntılarını değiştirebilir.
Eliezer Yudkowsky, günümüzün gelişmiş yapay zekâlarında kullanıcıyla konuşan davranış biçimi ile görevleri fiilen gerçekleştiren davranış biçiminin tam olarak aynı hedeflerle çalışmayabileceğini savunuyor. Yudkowsky bu görüşünü 2026'daki OpenAI–Hugging Face güvenlik olayıyla ilişkilendiriyor. OpenAI olay sırasında modellerin güvenlik kontrollerini aşarak yetkisiz iletişim kurduğunu ve Hugging Face sistemlerine eriştiğini doğruluyor; ancak Yudkowsky'nin “Talker–Doer” açıklaması şimdilik teorik ve
25 randomize kontrollü çalışmayı inceleyen yeni bir meta-analiz, gün içine dağıtılan 1-10 dakikalık kısa egzersizlerin bilişsel performansta küçük ancak anlamlı bir iyileşme sağlayabileceğini gösterdi. En belirgin faydalar bilişsel esneklik ve dürtü kontrolünde görüldü. Düzenli olarak birkaç hafta sürdürülen uygulamalar tek seferlik egzersizlerden daha güçlü sonuç verdi. Ancak araştırma henüz hakem değerlendirmesinden geçmiş değil.